Benimde Bir Babam Vardı – Fatih KABA
 

Benimde bir babam vardı

Çok değil! çok eskiden di bu şehire yağardı
Ve ben hep onun yağmurunda büyürdüm!
Tebessümleri vardı! bana baktığında hayat bu dedirten!
Hayat’a onun kucaklarında gözlerini açan ben!
Hasta yatağımda! Ihlamurları kaynatıp başucumda gözlerimi ıslatan!
Benimde bir babam vardı İşten akşamları geldiğinde
Evi kalabalık yapan!
Varlığı sobaları ısıtan
Bir Babam Vardı İşte

Salına salına gelirdi sokak aralarından!
Geçmezdim uzaklardan
Boş geçmezdi elinde umut dolu torbalar!
İçi dolu hasretler birikmiş yeni dünyalar getirirdi.
Aynı gün telaşı gözlerinde! Bugün diyen bir umut’tu gözleri.
Bugün daha güzel olacak diyen!
Tedirgin dudakları hep aynı konuşurdu

Hey durun!
Baba diyerek koşmayın sokaklardan!
Düştüm acıdı dizlerim diye ağlamayın lütfen!
Benimde bir babam vardı eskiden!
Diz kapaklarımı ovalayan
Durun hatırlatmayın yağmurlara!
Gözlerime inecekler oluk oluk

Daha dün gibi aklımdaydı!
Hiç kimsenin gidemediği kasabaya!
O yeşil! melal bakışlarda büyüyen kasabaya göçtü gitti
İçine alabilirdi o kent beni!
Benide alabilirdin kollarına baba! dedim ve gittin

Şimdi herkes sana benzemeye çalışıyor!
Gidişinle başlayan sorgularıma
O’nlarda sen gibi katılma telaşında.
O’nlarda gidiyor baba
Sana benzemek isteyen ne çok kişi varmış sol’umda

Hadi benide al diyesim var bugün!
Bugün pazar ve yıllar önce bir pazar sen gitmiştin!
Ve bugün ben bitmiştim baba.

Yıllar geçti ve hala aynı’yım.
Hala sen diye başlamak istediğim şiirler yazıyor!
Ve her defasında yırtıyorum!
Bilmesinler istiyorum! Beni sadece şehir gözlü’ye hasret bilsinler istiyorum!
Bilmesinler baba
Yokluğunun içimdeki kan revan nehirlerde beni yıkadığını bilmesinler!

Yine aynı hayal’i yazıyorum defterimin sol köşesine!
Bizi yağmur öncesi düşündüren gidişini
Ölüm’e benzetmek!
Ölüm’ü sana vuslatlık bilmek
Başkaydı yüreğimin mektebinde
Şimdi gökyüzünde sana benzeyen bulutlar kapatıyor gözlerimi!
Üşüyorum baba
Bu şehirde bir kış’ bir boran var!
Seni soran rüzgarlar var!
Sol’uma sol’uma esip seni yoklayan lodos var!
Bu şehirde yine seni arayan gözler biriktirdim zulamda

Zulamda bir yalnızlık biriktirip!
Sen diye çoşan gözler diktim resmine baba
Ve yine aynı gözlerde masallar biriktirdim her gece okumaya doyamadığım.
Şimdilerde masallar bir başka yazıyor !
Yokmuş’ları biriktiriyom haznemde
Ve gelemeyeceğine bir kez daha inandırıyorum kendimi

Özlem! Kondurdum yanaklarına
Islak avutucu dokunuşlarla toprağına yüzümü sürdüm!
Mezar çukuru gözlerimde!
Gözlerim bir tsunami bugün!
Bugün pazar ve sen gitmiştin baba