![]() |
|
|
|
#1 |
![]()
Üyelik tarihi: 01 Ocak 1970
Bulunduğu yer: KaranLık Mesajlar: 885 WEB Sitesi: ... IRC Sunucusu: ... İlgi Alanı: Yok Alınan Beğeni: 313 |
Zeyda / Bir Gidişin Öyküsü
Düşerken Yusuf’leyin hayallerim kör bir kuyuya Züleyha masalları uçuşuyor mavi göklerinde senin. Kaybolup gidiyor çok uzaklarda Dokunmak istediğin yıldızlar; fezanın boşluğunda Oysa biliyorsun ki Zeyda; Değersen kaybolacak efsunu sevdaların. Şehri esir alan suskun vaveyla Dövüyor yamaçlarını öldüresiye hüznümün Avuçlarımda yüreğim, Ölesiye kan revan şimdi Ve ölesiye can çekişte rüyalarım… Kentin ezgisini çalan o saba makamı Ayrılığın ayak sesleri, Zeyda Öyle durup bakma gözlerime bir lahza Görme bu kadar çok kırılıp döküldüğümü İnce bir kristal gibi toz olup dağıldığımı… Yoksa gönlüme biriken yokluğunun yası Dolup gözlerimden taşacak bir Nil nehri gibi Aşikâr olacak sakladığım deruni ıstıraplarım Bilme bu kadar duçar olduğumu hazana… Mademki gidiyorsun Gözlerinin rengi solgun sepya Çarpmadan gözbebeklerimin ta içine Git Zeyda Âleme belli olmadan perişanlığım Git benden uzaklara Batmadan daha fazla acıya… Çiy tanesi değil yaprağında gördüğün Ağlayan bir gülün gözyaşı, Zeyda Kanayan bir günün can kırığı… Son perde inen İşte isyan Yok, çaresi artık Görünen serde nisyan… Mavilerin solduğu vakit Münzevi şarkıların soylu yalnızlığında Tek başına inzivaya çekilip Gelmiştir zamanı gitmenin Yitip giden İstanbul’un hatıralarından Geride bağrı yanık türküler bırakarak Ağlayarak, kanayarak ve kavrularak Bu sevdanın narında Yitip gidişimizin en derin ayrılığı Zehir olacak büyüyen bebeklerin dillerinde Çamura batacak saçlarıma değdiğin yed-i Beyza Ve içime kanayacak şairlerin bütün şiirleri Sen bilmeyeceksin, Zeyda Ben bilmeyeceğim Bütün bu olup olanları Sadece yaşayacağız öylesine Ve öylesine savrulacağız Hayatın herhangi bir köşesinin Hiçbir şey yaşanmışlığına Tükeneceğiz hiç kimsesizliğimizin tenhasında… Olmayacak belki hatırımızda Ne vapurun acı sesi Ne de çığlığı martıların Zeyda ama Ama Zeyda Kalacak olansa vehmimizde Bir ayrılık Bir yüzük Ve bir söz nadan ‘Hoşça kal ey yaralı sevda’ Bir veda Hoşça kal Zeyda… Hoşça kal… ![]() Ben yazdıkLarımdan; Siz anladıkLarınızdan sorumLusunuz..
|
|
|
Alıntı
|
| Etiketler |
| arif, bir, gidişin, onur, solak, zeyda, öyküsü |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
|
|
Benzer Konular
|
||||
| Konu | Konuyu Başlatan | Forum | Cevaplar | Son Mesaj |
| Eftelya – Arif Onur SOLAK | Vesaire | Şiir Arşivi | 0 | 30 Ocak 2015 21:52 |
| Şeb-i Firkat – Arif Onur SOLAK | Vesaire | Şiir Arşivi | 0 | 30 Ocak 2015 21:51 |
| Kahır Mektubu & Şüheyda 4 – Arif Onur SOLAK | Vesaire | Şiir Arşivi | 0 | 29 Ocak 2015 19:39 |
| Düştüm Usta – Arif Onur SOLAK | Vesaire | Şiir Arşivi | 0 | 29 Ocak 2015 09:55 |
| Zafer Gideninse Aşk Kaybedenindir – Arif Onur SOLAK | Vesaire | Şiir Arşivi | 0 | 29 Ocak 2015 09:29 |