Duy sevgili
Bu ilk nefesimmiş
Sana açmışım gözlerimi
Yüreğine doğmuşum
Gözlerini doldurmuşum
Bu ilk gülüşümmüş bak
Hiçbir melek güldürmemiş beni
Hatta gamzelerim varmış yanaklarımda
İlk kez sana açmışım dudaklarımı
Daha çok erkenmiş
Seninle baş edebilmek için
İlk adımı atmışım sana
Zayıf kollarına bile kanmışım, baksana
Güvenmişim
Ağırlığımı taşıyamayışına gücenmişim..
Çiğnemeden yutmuşum,
Aklını, kanını bile çekmişim senin
Doymamışım, tekrar tekrar
Ne kadar da lazımmışsın bana
Ölüm kadar
Son günümmüş bugün
Matem havasına girmiş yüreğim
Havadan izlemek seni
Gözlerini görememek
Vazgeçmiştim artık, seni kaybetmişken
Son anımmış bu
Biraz karıncalı
Kuşlarda bile tatlı bir telaş
Göç etmişler sana
Ummadan bulmuşum seni
İlk kez gitmemiştim oysa
Seninle yanarmış bedenler
Yalın ayaklılar
Aşk denen cehennemde
Bir başınalar