Gül Kurusu – Abdulbaki KÖMÜR
Ey kalbim, kalbimin efendisi, yetimler efendisi,
Size iki emanet bırakıyorum demiştim giderken.
Ne emanetlerine sahip çıkabildik nede hatırana
Yaşadığımız gibi inanıyoruz senden sonra
Uzak durduklarına yakınız, yakın durduklarına uzak
Sen son yağmurdun evrenimize yağan
Kimsesizlerin kimsesi, yetimlerin efendisi
|